کیبوردفرسایی های فرسان

ربنا

farsan — Fri, 21 Sep 2007 17:28:41 GMT

بنام خدا

بز نر

من در جستار نامدار فرسان جان، گاهی تا پاره ای به ویژه نامه نویسی پرداخته ام. اکنون نیز به مناسبت ماه میمون رمضان می خواهم در باره ربنا که برای همه ایرانی های ِ سونی و شیعه حکم زنگ افطاری را دارد و آب از لب ولوچه روزه داران بی روژه لب، روان می سازد بنویسم.

با اینکه برایم دشوار است می کوشم با ساده نویسی این پست را به چشمان شما برسانم.

در سالهای نه چندان دور در وبلاگ فرسان پرشین لاگ و فرسان بلاگ فا به مناسبت ماه های مبارک رمضان1 و محرم وصفر چند پستی زده ام (اگر خدا از من قبول کند ) اکنون بر این شده ام که با نوشتن پستی درباره "ربنا" با آوای خوش استاد شجریان از چند دسته 100 تایی از نتوندان گرامی پذیرایی نمایم.

آدمهایی که از خدا و پیر و پیغمبر و امام و امامزاده و ربنا و اذان و اقامه و... سوء استفاده نموده اند مختص به لرهای خرم آباد نبوده ونیستند و نخواهند بود.

اگر ماریو بارگاس یوسا یا ژوزه ساراماگو یا حتی خورخه لوییس بورخس و گابریل گارسیا مارکز خودمان هم بود با سوژه ای که من در دست دارم چنان داستانک شیرین وخواندنی به چشم شما می رساند که هیچ خرم آبادی به پر چوخا یا کپنکش بر مخورد.

ده، بیست سال پیش، از بد روزگار گذر مابرای مدت چهار سال به خرم آباد (خایدالو - شاپورخواست- خرم آباد - خرموه-)2

افتاده بود. با اینکه آن شهر کهن هیچ شباهتی به هیچ مرکز استانی نداشت من می کوشیدم از حداقل امکانات آن شهر بیشترین بهره ها را ببرم. (شما بخوانید سوء استفاده نمایم)

کشفیات کلفت من از آن مکان وزمان تنها به خودم وخدایم ربط دارد وبه شما مربوط نیست. ( کجایی حسن عرب کرمانی نازک نارنجی که به این خواننده نما ها بنویسی به شما مربوط نیست، ناسزا نیست).

خرم آباد، کهن پایتخت لرهای کوچک، پیش ترها بر گرد دژ شاپور خواست یا قلعه فلک الافلاک یا قلعه 12 برجی ساخته شده بود واینک هیچ لری محل سگ به آن یادگارساسانی نمی گذاشت وروزی چند بار میدان سبز میدان ، که میدانکی آبی رنگ بیش نبود را هفت بار طواف می نمود.

پیرامون میدان تجارت جهانی (جهان لرها و ترجیحاً خرم آبادی ها) سبز میدان که بویی از سبزی و سبزینگی نبرده بود جغلی بقو و کله پاچه فروشیی بود که ازکله و سیراب و شیردان هیچ چهارپایی نمی گذشت. همه امحا واحشاء چهارپایان حلال گوشت و حرام گوشت را با حیلت های منحصر به فرد به خورد لرهای خوش اشتها می داد.

چون روح پرفتوح هیچ نویسنده سرخ پوست و آمریکای جنوبی و پرتقالی و اسپانیایی و آرژانتینی و کلمبیایی و مکزیکی در بدن من حلول ننموده و من از نویسندگی تنها آرزوی آن را با خود به لاگ آورده ام به عرض شما می رسانم. آن برادر آشپز لر که هرجانوری را در دیگ می ریخت وبه خورد لرهای کشاورز ودامپرور که در پی خرید مایحتاج مصنوعی سر ازمیدان تجارت جهانی در می آوردند می داد.

تا اینجای این نوشته هیچ نکته ادبی چشم خواننده نماها را نگرفته مگه نه حسن جان عرب کرمانی؟

تا این پست به درازا نکشیده برایتان می نویسم که آقای همه چیز پز از ساعت 10 ونیم بامداد تا ساعت 15 و نیم عصر 20 الی 30 بار ربنای استاد شجریان را با اذان شادروان موذن زاده اردبیلی به گوش برادران گرسنه می رساند. شیوه کار او چنان بود که تا مشتری های از همه جا بی خبر با آروغ های لری از مغازه اش بیرون می رفتند آهنگ خوش ربنای استاد شجریان و اذان شادوران موذن زاده اردبیلی را با دستگاه پخش صوت جهندمی اش به گوش دیگر لرها که با آزمون های روانشناسانه آشنایی نداشتند می رساند.

همه دوستان و دشمنان می دانند که من یک لر راستین از تیره بزرگ سگوند هستم و قصد توهین به هم نژادهایم را نداشته ام. این پست یک دسته هزارتایی به بازخوانی وبازنویسی نیاز دارد که جز همین یک بار نوشتن هیچ عملیات ادبی دیگری بر روی آن انجام نمی گیرد.

ارتباط بز نر با این پست این است که "بز نر" نام یکی از زیبا ترین رمان های ماریو بارگاس یوسا است که جاهد جهانشاهی آن را با شیرینی وشیوایی واستادی به پارسی برگردانده است.

روزی روزگاری پرده از فریب ونیرنگ رندان وطراران سپاهانی وشیرازی نیز برخواهم داشت.

از خداوند بزرگ خواهش می کنم به من توفــیــقـــی دهاد تا به مناسبت ماه مبارک ذی الحجه ودیگرماه های مبارک مناسبت نویسی نمایم.

بزودی پیوند وبلاگ تازه ام به چشم همه منتظران خوش خوان خواهد رسید.

برای سلامتی خودتان وخانواده تان بهداشت را رعایت فرموده و از خوراک پزی های از خدا بی خبر نخورید.

پا نبشت ها:

1- دوستان و نادوستان پرشین لاگی از مناسبت نویسی رمضان المبارک دوسال پیش آگاه اند.

2- نام های کهن خرم آباد در این پست نبشته شد تا پژوهنده گانی چون برادر ابراهیم خدایی و دیگر لرپژوهان را گوگل جان برای بار دگر بدین جستار بکاشاند.

پیش کش به سید محمد ک (پرشین لاگی بزرگ)

farsan — Tue, 14 Aug 2007 15:22:18 GMT

پاکی و ناپاکی دو بیماری همه گیر استند.

حضرت فرسان ( اُ اینا)^۱

پا نوشت ها

۱- اُ اینا برابر است با دمم گرم ، لاگم خوش ، چیزم بیش اُ اینا

۲- کلفت ترین ویژگی یک خوش نویس باید خوش خوان شناسی باشد.

۳- هر هر هر.

۴-دی شب با یک سید پرشین لاگی درگوشی سخن گفتم. (^{هم سرایان چه گفتید؟}) برگزیده شدن حضرت محمد (ص) را به او و پدر زمین دار وفئودالش شاد باش گفتم. من سادات را دوست می دارم بویژه خوش نویس ها و خوش دل هایشان. کاش من هم یک سید بودم.

هر دو بخش این پست را پبش کش می کنم به دوست دیرینم آقا مهتا.

نویسنده ای که خواننده گان بی شمارش را نشناسد و بخواهد پدیده ها و تازه ها و کهنه هایی را که رسانه های گروهی و فردی (وبلاگ و ...) بارها وبارها به چشم و گوش و دیگر ورودی های خلق الله رسانده است برساند نویسنده نیست. اگر هم باشد خوش نویس نیست. خوش نویسی من چنان به خوانندگان دوست داشتنی ام نمایانده شده است که هرگز از دست من رنجش نخواهند یافت.

گفتمان ونوشتمان خواننده و بیننده و شنونده شناسی در انجمن های ایرانی و انیرانی کهنه و نخ نما گشته است. من آهنگ پرداختن به چنین سوژه نچسبی را ندارم. کوتاه تر ازکوتاه با نوشتن یک نمونه خواننده وبیننده نما ها را در خماری می گذارم و مقدار فراوانی خوش حالی به خواننده و بیننده و بعضاً شنونده های راستین وبلاگ فرسان پیش کش می کنم.

اگر من در یک پست کوتاه بنویسم:

خدا ... و کولت

خواننده های راستین بجای سه نقطه واج را را می نهند و خواننده نماهایی که با خدا و فرهنگ و فرسان دشمنی دارند واج تا را.

خدا همه بیوه های یونان را با وه نماید تا روان نیکوس کازانتزاکیس آرام بگیرد.

اگر مردی یا نامردی از حسن عرب کرمانی آگاهی دارد به گوش یا چشم من برساند.

چنانچه به هر بهانه ای نتوانستم برای نوشته های خوش برادر مهتا دیدگاهم را بنویسم بداند که پست عروسی دامادی دوست اش را خواندم و بزودی و یا بدوری برای آن پست و پست های دگرش دیدگاه یا دیدگاه هایم را خواهم نوشت. خرسندم از اینکه برادر مهتا به نوشتن بیش از پیش می پردازد.

سیدی که در بخش پس نوشت بدو اشاره شده است کسی نیست جز سید محمد ک... ( ک واج نخست نام خانوادگی سید محمد است و نه چیز دیگر)

جی جی جــــــــــــــــی جین _ فری خوش نویس وارد می شود.

farsan — Mon, 30 Jul 2007 07:32:18 GMT

بنام خدا

نامه ای که با واج های خارنجکی نوشته شده است، نامه ایست از یک خوش نویس خوش تیپ که اول اسمش عالیجناب هوشنگ معین زاده دوست داشتنی (بدانید و آگاه باشید دوست داشتنی پاچه خواری نیست) برادر هوشنگ جان گرامی فراموش فرموده که پیوند کتابخانه اش را برای من بفرستد.

دیروز که من (فرسان بزرگ ملقب به فری خوش نویس) انگشت به وب نهادم به وب لاگ چند تن از دوستان خوش نویس سرزدم که با یک زمین لرزه خدا ریشتری روبرو گردیدم. به وب هر خوش نویسی که سرک کشیدم و ناخنک زدم و خود را برای گرفتن یک دو نیشکون (آقای چیز ترینگ در شهر ما به نیشگون نیشکون می گویند. مرا ببخش) آماده می کردم یا با بسته شدن (شما بخوانید چیز تر بر وزن فیل تر شدن) آن وبلاگ روبرو می شدم یا با پیش بینی اَن قریب چیز تر شدن آن.

از همین پست به ساختمان چشمی و مغزیِ خوشگل ِ دوست خوبم ( همه فروزه های خوب در همان یک فروزۀ خوب گنجانده شد) استاد هوشنگ معین زاده می رسانم: استاد جان هرگاه پیوند کتابخانه ات را یافتم آن را بر تارک کتابخانه هایی که به آفت بد چیزترینگ دچار گشته اند می نهم تا کنونیان و آیندگان بدانند که ما مردم کتاب دوستی هستیم.

نه تنها این نوشته بلکه هیچ نوشته ای ویرایش و بازبینی و باز نویسی و از این قرطی بازی ها نخواهد شد. من خود می خواستم به کتاب برادر کشی برادر نیکوس کازانتزاکیس بپردازم که یک دوست دیرین و ابرو خرکی نوشت : فری خان بهوش باش وگرنه دچار چیز ترینگ می شوی.

این وبلاگ تا اطلاع ثانوی سر لاگ بر وزن سر پا نگه داشته خواهد شد.

از کسانی که از خوش نویس رزمنده برادر حسن عرب چیزمانی آگاهی دارند می خواهم که سرنخی از او به دست من برسانند. پس از ۸ ما ننوشتن در هیچ پهنه کاغذی و الکتریکی به نوی سنده گی خودتان نوشته مرا ببخشید.

به یاری دادار دامگستر نوشته های خشنگ خشنگی برایتان در نگر گرفته ام که مپرس.

بنا به نوشته خوش دوست گرامی امان امیر بل جیکی :

این روزها

باهرکه دوست میشوم

احساس میکنم

آنقدر دوست بوده ایم که دیگر وقت خیانت است.

از برادران خوش نویس لُر و سردسته آنها ابراهیم خدایی بی خبرم. از لرهای گرامی می خواهم درود مرا به آن درودی خوش نویس برسانند.

پیوند برادر کرمانی و برادر بلجیکی و دیگر برادران را از میان پیوند ها بد موس آورده و کلیک نمایید.

برای همه شما تابستان پر آب و چسب وچیلی آرزو می کنم.

houshang@moinzadeh.com

Farsan aziz va gherami

ba dorood va mehr faravan, omidvaram haletan khob o tandorost bashid.

emroz be khanei veblog shoma amadam va zemn ghashto ghozar neghahi be peyvadhaye ketabkhanetan andakhtam didam ketabkhanei man dar in liste nist .ba tavjoh be inke saite mara dar iran filter ghozashteand, fekr kardam hadeaghal ketabkhanei mara baraye estefadei dostan be list khod ezafe konid.

ba sepas

Houshang Moinzadeh

یلدا بازی 2

farsan — Thu, 28 Dec 2006 13:17:18 GMT

بنام خدا.

برادر و برار ( همان برادر است در گویش شیرین لری) همیشه در این ترنت، حضرت آقای کلنجار و حضرت آقای ابراهیم خدایی مرا به بازی سرکاری یلدا بازی فرا خوانده اند. من با وبلاگِ باز به پیشواز فراخوان آن ها آمده ام. اگر باز هم بر آدری یا نا برآدری مرا به بازی یلدایی فراخوانده و من نمی دانم باید بداند که این پست؛ پاسخی وبلاگ شکن به همه فراخوان های یلدایی است.

۱- رویایی هستم.

۲- دوازده سال مواد مخدر و الکلی کشیدم ونوشیدم؛ ۱۶ بهمن همین امسال وارد چهارمین سال پاکی و بهبودی ام می شوم.

۳- دوست دارم بانو های سیاه پوست و سرخ پوست و زرد پوست و سپید پوست راستین(رنگین پوستان) و اسکیمو و دیگر نژاد ها را ازنزدیکِ نزدیک ببینم. (بی منظور)

۴- همیشه از آدم های بی ادب که به آدم می گویند دهانت بوی بسیار بد می دهد بدم آمده.

۵- حتی آستین پیراهن های دو ایکس لارج هم گاهی برای دستان من کوتاه استند.

پا نبشت: پیش از این که این پست را بفرستم یک پست در دوبخش به وبلاگ فرستاده بودم که آنرا برداشتم و در ثبت موقت و عدم نمایش در وبلاگ نهادم. کوتاه نویسی ام را مدیون استاد سعیدیوس ارجمند هستم. اوشان در پست یلدا بازیشان چند غلط فلسفی و ادبی کلفت مرتکب شده اند. من نیز مانند سعیدیوس جان هیچ یک از دوستان را به بازی یلدایی دعوت نمی کنم. دیر یا زود دچار وجدان درد و وبلاگ درد می شوم که چرا با ریسمان کلنجار و لربلاگ به وبلاگ آمدم!!!

خوش خوان ها بخوانند نه بد خوان ها

farsan — Thu, 21 Dec 2006 13:16:18 GMT

بویژه به بانوان و به عبارت درست تر به دوشیزگان سخاوت نشان می دادم، تا آنجا که شرمنده می شدند از آن همه چیزی که برای اندک چیزی دریافت می داشتند. پیش خودم بهانه ام این بود که آفرینندگی ام هیچگاه به خوبی زمانی نیست که خود را در جو دلدادگی حس می کنم. عشق یا اگر نخواهم اغراق کرده باشم لذتی که اندک مایه جسمانی داشته باشد، به کار ادبی کمک می کند زیرا لذت های دیگر، مثلاً آنهایی را که محفلی و برای همگان یکی است از میان برمی دارد. این عشق حتی اگر به دلسردی بیانجامد، دستکم (و از جمله به همین بهانه) سطح جان را می آشوبد، که در غیر این صورت با خطر راکد ماندن روبروست. بنابراین هوس برای نویسنده ( بویژه وبلاگ نویس) بی هوده نیست و در آغاز به من امکان می داد که از دیگران دوری گزینم و همرنگ آنان نشوم و سپس ماشینی معنوی را که از سنی به بعد به ایستائی گرایش دارد به حرکت بیاندازم.

پست قشنگی بود نه؟ امشب پاییز جان می رود و یلدا و زمستان جان می آیند. خوشم نمی آید دیگه برایتان بنویسم. "پافشاری و کیبورد فشاری مکنید" دلم برای سعیدیوس تنگ شده است. از دوستان خوش نویس و خوش تیپ پرشینی لاگی ترجیحاً امیدوارو کلنجار بی خبر نخواهم ماند چه با این ترنت چه بی این ترنت. بانو ها و دوشیزه های بلاگفایی هم بروند هفتاد موس پولادین و هفتاد اکانت مادام العمر بکف آورده و در این ترنت در بدر دنبال یک خوش نویس که یک هزارم من خوش نویس نباشد بگردند.

بانو ها و یابو ها

farsan — Sun, 17 Dec 2006 08:22:18 GMT

نخست جمله دستوری:دانشمندانه و اندیشمندانه با این پست برخورد کنید نه دشمنانه و دشنامانه.

دوم جمله پرسشی:

از دید شما یک بانوی خوب می تواند یک یابوی خوب باشد؟

دوشیزگان شکوفان پرشین لاگ و بلاگفا

farsan — Fri, 15 Dec 2006 13:49:27 GMT

بنام خدا.

دیروز یکی از دوشیزگان شکوفان زیبای پرشین لاگ خدانیامرز زنگ زد و گفت: فری می خواهم ببینمت. گفتم: من بیشتر، ولی . او گفت ولی چه؟ گفتم: ولی خواهش می کنم لحظه دیدارمان را به یک روزدیگر بیانداز. او از من دلیل خوشگل پسند خواست.من تنها دلیل خوشگل پسندی که در آستین آماده بیان داشتم این بود که ریش هایم را نزده ام. پس از یک دقیقه رایزنی به این نتیجه رسیدیم که من به حمام بروم و ریش هایم را از بیخ وبن بتراشم و خودم را خوشگل مشگل بکنم.

ساعت ۱۲ او به قرارگاه آمد و من دهانم از شگفتی اندزه دهان یک سوسمار در حال بلعیدن یک گور خر ماده حامله گشوده گشت!!! (بین خودمون بمونه هنوز که هنوز است دهان من به اندازه پیشین باز،نگشته)!!! مانند نخستین دیدارمان دست راست او را تایتانکی ماچیدم. او از من پرسید تغییری نکرده ام؟ من گفتم؟ موهایت را که رنگ کرده ای. چشمانت را هم این اندازه بزرگ کرده ای (انگشت شصت و انگشت اشاره ام را یک دسی متر از هم گشودم و گفتم چشمانت هم این اندازه گشته) او یک جیغ ِ (همهء تان گمان کردید می خواهم بنویسم جیغ بنفش ولی کور خوانده اید) ماوراء بنفش کشید و گفت: فـــــــــــــــــــــــــــــــــری؛ چشمان گاو هم این اندازه نیست.

اگر سرما هم نخورده بودم باز از یک حقه یا چشم بندی کثیف قدیمی سوء استفاده نمی کردم. برای اینکه این نوشته دراز نشود و پرانتز و کمانک آن را به گند نکشاند یکی ازهزاران چشم بندی کارامد در بوستمان و ماچتمان دخترکان را می نویسم. کافی بود من از او بخواهم چشمانش را ببندد تا من آنها را با همان دو انگشتم اندازه بگیرم و در یک فرصت مناسب لــــــــــــــــــــب هایم را روی لب های او بگذارم. باری تاکید و کیبورد فشاری می کنم که اگر من خواهان بوسیدن لبان زیبای او می بودم روراستانه به او می گفتم بگذار تا لبانت را مانند دستانت تایتانیکی ببوسم.

او گفت دیگر چه تغییری کرده ام؟ من به مقایسه اندام خوش تراش پیشین او با اندام خوش تراش تر کنونی اش پرداختم. او گفت دیگر چه تغییری کرده ام؟ من رویم نشد به او بگویم گمان کنم بینی ات را عمل کرده باشی.

آرزو می کنم او روزی این نوشته را بخواند و مرا برای اینکه بایسته و شایسته در توصیف او کیبورد نفرسوده ام ببخشاید. اگر بیش تر از این افشا سازی می نمودم آوارگان نابغه پرشین لاگ او را شناسایی می کردند.

او کتاب پدرو پارامو نوشته خوان رولفو ترجمه احمد گلشیری وگل های معرفت نوشته اریک امانوئل اشمیت ترجمه سروش حبیبی را با ۵ حلقه دی وی دی و ۱۴ حلقه یعنی هفت فیلم سینمایی برایم آورد. هنگامی که چشم در چشــــــــــمان درشت و تو دل بروی او دوخته بودم بیاد مارسل پروست افتادم که با آلبرتین و ژیلبرت و دوشس ها و مارکیز های بی شماری عشق بازی روانی می کرد نه عشق بازی جسمانی. کاری که من در دهه هفتاد با ساناز و نیلو فر و اساتید ِ بانوی هنری و ادبیم انجام می دادم.

من پارس نیز کرده ام

farsan — Mon, 11 Dec 2006 10:13:18 GMT

بنام خدایی که بد ندهاد وبد مکناد.

من ترک کرده ام

من پارس کرده ام

من تازی کرده ام

بجان حنا هنوز کورد نکرده ام.

درود بر شما تیز هوشان که با گیرنده های نیرومندتان رنج دراز نویسی را بر من روا مخواهید داشت. و هزاران درود بر من که شما را به دنباله نبشته فرا می خوانم و ساختمان چشمی و مغزی (دماغی) شما را با شگفتی روبرو و دراز نویسیی خود خواسته خویش روبرو می گردانم ؛ چون دراز نویسی من به دانش های شما بویژه دانش ادبی شما می فزاید.

بکوری چشم همه آواره های این ترنتی به آگاهی شما می رسانم بانو منیرو روانی پور مرا در مسنجر به لیست دوستانش افزود. آرزو می کنم بانو سمین دانشور دَر ِ نوشتاری و گفتاری را به روی من بگشاید تا بدو پیشنهاد دهم مرا به فرزندی بپذیرد.

در نخستین ساعت های نیم روز امروز ( نیم روز را برای این نبشته ام که ایرانی ها مقیم خارنجه نخست یاد نیم رو وسپس یاد قورمه سبزی و فسنجان وکشک بادمجان بیافتندو دلشان بسوزد) من این پست را به شیوه کوتاه و در دو بخش به وبلاگم فرستادم و سپس آن را بدین و بدان (بخش دنباله مطلب) در آوردم. بدون اینکه آنرا باز خوانی نمایم می فرستم و اگر به این زودی ها به این ترنت آمدم آنرا ویرایش می کنم. اگر به این زودی ها به این ترنت نیامدم ادب دوستان گرامی آن را از دیدگاه های ادبی ویرایش نمایند. غلط های انشایی و املایی و باید ها و نباید ها و هنجار ها و ناهنجار ها(پرشینی ها یاد کلنجار بیافتند)و شایست ها ونشایست ها ( زرتشتی ها هم اگر دلشان خواست یاد اوستا و زرتشت و جهندم و اهریمن و اهورا مزدا و نیسان و میتسو بیشی بیافتند) را ادیبانه بنویسند. آنان هرگاه که بفتراک فتادند تا کاری سترگ انجام دهند بدین کاخ که از هکر و خواننده نمانیابد گزند بیایند و به احساس های ادیبانه شان پاسخ دندان شکن بدهند.

سالروز بسته شدن" چنان در این بخش و بخش پسین همون بخش دنباله؛ کمانک گشوده ام که از انگشت افتاده ام. از شما می خواهم بسته شدن را گل گرفته شدن بخوانید اگر دلتان خواست"پرشین لاگ را گرامی می دارم.

قول شرف می دهم اگر مانند یکی دوماه گذشته محل سگ به اینترنت نگذاشتم از عزیزانی که به من می زنگند نگویم چند تا نظر دارم و از آنها بخواهم نام نظر ها و نظرنویس های ادبی را بگویند و اگر پولشان از پارو بالا تر می رود و سر به ثریا می ساید نظر های کوتاه و دراز ادبی را در گوشم بگویند.

واپسین جمله: برای اینکه در حق تُرک ها وتازی ها و پارس ها و... که کرده ام ستم نشود دست بدامن جستجوی تصاویر گوگل نشده ام. آنهایی را که من نموده ام با قوه تخیل خود بتصورید. منویسند تصور کردنش سخته!!!

از دو کس خشمویم و از چند کس خشنودم

farsan — Mon, 13 Nov 2006 13:45:11 GMT

بنام خدا.

دوست دارم رمانی بنام شلی بروزن کوری بنویسم.

می خواستم نام این پست را آرزوی بزرگ بگذارم. برای خوشبودی دوستان ادب دوستم آن کار را نکردم. ترسیدم آنهایاد نوشته های اشک آور چارلز دیکنر بیافتند. بجای اینکه دوستان ادب دوستم یاد شخصیت های دست و رو نشسته و گدا گشنه و دزد و بی سروپای داستان ها و نمایش نامه های چارلز بزرگ بیافتند آرزو می کنم در این دنیا و آن دنیا به خوش اندام های نوشته های بالزاک و مارکز و پروست و ژید و داستایوسکی و تولستوی و تورگنیف ( تورگنیف را از همشون بیش تر دوست دارم)و شکسپیرو میلان کوندرا(میلان کوندرا را هم دوست تر می دارم)و ماتیسن یا ماتسن و مارگرت میچل و گوگول و شولوخوف دست و لب و چیز یابند و یابم و از دست جنده های نوشته های ریموند کارور و ارکسین کالدول و ویکتور هوگو و امانوئل اشمیت و پائولو کوئیلو و خورخه لوییس بورخس و قهرمان کمدی الهی دانته؛ که از کونش شیپوری ساخته بوددر امان باشیم. مانند من که گوی سبقت از کافکا و همینگوی و جک لندن و سارتر در بانو نوازی ربودم بربایند. حضرت آنتوان چخوف و سید محمد علی جمالزاده و روح سرگردان صادق هدایت و روح سرگشته صادق چوبک شما را در آن دنیا دست نیاندازند. روح دست انداز هیچ یک از آنها و از بزرگ تر هایشان حریف من نمی شود.

من از هرچه روزنامه و روزنامه خوان است بیزارم. خرسند و خوشنودم که مانند بسیاری از بزرگان برای چار قرون، هنر و نبوغم را به هیچ روزنامه ای نفروخته ام. از پدرم سپاس گزارم که نخستین نوشته هایم را پاره کرد و کتکم زد تا نوشته های خوشگلم را هر ننه قمری نخواند. اگر مدیر مسئول و همه نویسندگان و نق زنان بخش ادبیات روزنامه شرق یک هزارم من استعداد می داشتند توی روزنامه شان نمی نوشتند تا در روزنامه شان را گل بگیرند.

***

علت این که نام این نوشتار را "کس کس کس کس" (بفتح کاف)نهاده ام این بوده است که از دو کس خشمویم. اول اسم کس نخست حسن عبدالله نیا(او در بخش نظر های پست های پیشین از من خواهش کرده نام کاملش راکه حسن عرب کرمانی است ننویسم چون ممکن است خداوند یا یکی از خواننده ها و نظر نویس هایش که اول اسمشان بر وزن پروانه و پروین و پرستو و پرینازو پریوش و پریا و پر... است بزند پس کله کدویی حسن آقا و بخواهد ۳۰ یا ۳۰ بنویسسسسسسسسسسسسسسد!!!) علت خشم من این است که آن مردک به من نوشته است مردک( با شکلک خشمک دیده و پسندیده شود)

کس دومی که از او خشمویم یک خواننده جدید بر وزن دوست جدید است که اول اسمش ایرج سالاروند است. آن دوست جدید چند بار از من خواسته بود که به وبلاگش سربزنم و نظر بنویسم. هنگامی که به وبلاگ او رفتم دیدم بخش نظرات ندارد.

****

از این کسان هم خشنودم.

کس نخست برادر همیشه در این ترنتم عالیجناب کلنجار است که از همین جا به آگاهی اش می رسانم پیوندش را به دلخواهش درست نمودم. کلنجار یک نابغه است. نابغه ای که در بازی های شطرنج و تخته نرد و حل جدول های گوناگون به گرد عصای من نمی رسد. آرزو می کنم کلنجار شاد باشد و سرخوش و در راه پر دست انداز ادبیات و بی ادبیات ره رویی پیشرو باشد. هنوز هم آمادگی نوشتن در باره رویداد ناگواری که برای این دوست گرامی روی داد را ندارم.

کس دوم فیلسوف نمای بزرگ سعیدوس است که یکی از دوستان این ترنتی که اول اسمش نوشین است نام اورا سعید دّیوث می خواند. سعیدیوس آینده درخشانی دارد. من خودم روزی یاشبی با دست های خودم اون نابغه را نابغه ربایی و خفه می کنم تا زود تر به حضرات نیچه و پورسینا و زیگموند فروید و موریس مترلینگ بپیوندد.

کس سوم برادر ابراهیم خدایی جوان خوش ذوق (غصه خور لرها بروزون غصه خور بغداد است) برای ابراهیم خدایی یک پیام محرمانه دارم. دستور می دهم شماآنرا مخوانید.

داش ابرام گرامی از اینکه شما نسبت به کاریکاتور کیهان کاریکاتور، مانند حضرت جورج بوش و تفنگ داران دریایی آمریکا جان واکنش سریع نشان ندادی و ما لرها را به کشتن و کتک خوردن وانداشته ای سپاس گزاریم. آقای ابراهیم خدایی با اینکه شما صلاحیت دادن فتوی و فرمانِ بَرد جنگ و چوب جنگ را داری ولی چنان فرمان و فتوایی صادر نکرده ای، نشانگر دانایی شماست. باز هم از شما برای اینکه ما را همسنگ مسلمان ها و ترک ها ننمودی سپاسگزارم. پاسخ کاریکاتوریست نما ها به گا (فاک) دادن گروه زیادی لر نبود و نیست.

کس آخر که از او خشنودم آقای سعیدوار برادر گرامی امیداور است.

یک نظر هم به برادران مسیح عادی و میلاد بدهکارم، باشد که بزودی از زیر بار سنگین این بدهی رهایی یابم.

از اینکه نام دوستان گرامی ام را به همراه پیوندهایشان ننهاده ام از آنها پوزش می خواهم. باید به عرض و درز و ترک آنها برسانم من دیگر مانند آنته که در اساطیر یونان هرگاه دستش به زمین می رسید انرژی می گرفت نیستم که دستم به این ترنت برسد نیرو بگیرم. از شمایی که آنته وار از این ترنت انرژی می گیرید می خواهم به آگاهی دوستانی که نامشان در این نوشتار آمده است برسانید که من گوشه چشمی به انها انداخته بوده ام.

بخش پایانی این که یک دریغ کلفت برای همه کس آنی که دنیا ها از من عقب هستند می نویسم. اگر آنهاا درخور (قابل) بودند بخش هایی از اکتشافت خودم و مارسل پروست گرامی را برایشان می نوشتم. دریغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغ

اگر شما خواهان خواندن بخش هایی از سدوم و عموره هستید و بانو تشریف دارید دست راستتان را بر روی پستان چپتان و اگر بی نو تشریف دارید دست راستتان را بر روی تخم چپتان بگذارید و سوگند یاد کنید شر خواننده نما ها را از سر وبلاگ من کم کنید تامن نوشته های قشنگ قشنگ خودم و مارسل پروست را برایتان بنویسم.

در این پست نام بسیاری از نویسندگان نامدار را ننوشته ام. هدفم آوردن نام همه نویسندگان نبوده است. روی این نوشته کار نشده. حتی هنوز آنرا باز خوانی هم نکرده ام. در نوشته پیشین در بخش دنباله نوشته چند غلط نوشتاری داشتم. آنها را درست نکرده ام و نمی کنم. تنها در اینجا نام درست جلد های سوم و چهارم جستجوی مارسل پورست را می نویسم. طرف گرمانت درست است نه طرف گرمات.

یکی از هوده های ننوشتن این است که دوستان خوشگل و خوش دل پرشین لاگ و بلاگ فا برای فرسان می زنگند.

خداوندا این خوش نویسی را از من مگیر. آمین. هرهرهرهر

مراقب باشید از این پست شاخ و دومب و سمب در میاورید.

farsan — Tue, 07 Nov 2006 11:24:18 GMT

بنام خدا.

در این ترنت و بویژه این بلاگفای گهرمان بلاگران اصیل و نوآوری * هستند که کوچک ترین بی پروایی شان آشوب می انگیزد. چون پیش تر نکوشیده اند دل خواننده های ناخوانده را به دست بیاورند و آنچه را که ذائقه شان به آن خو گرفته بخوردش بدهند.

روی بلاگران اصیل و نو آور و دنباله نوشته کلیک نمایید.