صبح زود مادر بیدارم کرد تا با داداش فرشاد برویم و یک دستگاه مکانیکی را بار جرثقیل کنیم و برای پدر بفرستیم.به تاکسی سرویس زنگ زدم و گفتم یک تاکسی برامون بفرسته.برخلاف همیشه که هرگاه از خواب بیدار می شدم با یک خوراکی مفصل روبرو می شدم . جز یک لیوان چای شیرین با پنیر چیز دیگری نصیبم نشد
.سوار تاکسی که شدیم راننده گفت کجا می روید؟داداش فرشام بجای اینکه بگوید شهر ابریشم،گفت جاده ابریشم.همین شوخی سبب شد تا اخم هایم را با لبخند عوض کنم
.در بین راه خاطرات فراوانی برایم زنده شد.چون راننده از جاده ای می رفت که وجب به وجب آن برایم خاطره بود.پس از اینکه کار مان در گاراژ پایان یافت داداش فرشاد با جرثقیل رفت و من هم به خانه آمدم . داداش فرزان هم اومده بودخونه
.توی باشگاه حسابی من و محمد درخشیدیم . مربی هم خیلی خوشش امده بود.قرار شد در جشنی که امروز عصر برای بزرگداشت قهرمانان پارا المپیک انجام می گیرد شرکت کنیم.ساعت ۷ به سراغ یکی از دوستانم رفتم و تا ساعت ۹شب آنجا بودم و بحث پیرامون این بود که عضو گلد کوییست بشویم یا نه؟ من که توسط همون دوست ... مهربونم عضو یک موسسه تجارت الکترونیک شده بودم و علاقه و باوری هم به گلد کوییست نداشتم. دوستم هم مانده بود یک میلیون و پانصد هزار تومن از گلد کوییست خرید کند یا نکند.در باره گلد کوییست که تا ان زمان به نتیجه نرسیدیم
.ساعت ۹و چند دقیقه به یکی از پاساژ های ویژه طلا رفیتم ویک حلقه نامزدی سنگین برای دوستم سفارش دادیم و رفتیم جلسه.توی جلسه دوستان قدیمی زیادی را پس از مدتها دیدم
.ساعت ۱۱ شب هم رفتیم کنار رودخونه.من ادم تایید طلبی هستم که همیشه دوست داشته ام از سوی جنس مخالف مورد توجه قرار گیرم.ولی هرگز دوست نداشته ام زن یا دختری که با یک مرد یا یک پسر است نگاه های عاشقانه به من بکند.حتی اگر آن خانم ملکه زیبایی جهان باشد.هرگز لقمه کسی را نربوده ام.اکنون وارد این بحث نمی شوم
.کنار رودخونه یک دست ورق بازی کردیم و یک ساندویچ هم خوردیم و به خانه آمدیم.اکنون هم ساعت ۱:۱۱ دقیقه نیمه شب است و من هم باید بروم بخوابم چون فردا هم روز پرکاری دارم
.