زین پس با خاطری آسوده و کوله باری (کوله لاگی ) دست آورد در خدمت
کاربران و خوانندگان ارجمند خواهم بود. نکته ای که اقای بلاگ فا باید بداند
این است که فرسان وابسته نمی شوددر بلاگ فا نیز هرگاه نوشته های را
بخوانم دیدگاهم را می نویسم و هرگاه کسی غیر از این دلال های تجارت
الکترونیک برایم نظر بنویسند برایشان نظر می دهم. یادش بخیر سر همین
نظر بازی چقدر مشکل داشتیم
.اینو هم بنویسم به سایت هرکدوم از
بزرگان رفتم لینکشونو در پست پسین پیش کش می کنم.
خدا را چه دیدی ای شاید تقی به توقی خورد خودم هم چهار تا از کارهامو
توی لاگ نهادم
آدمیزاد مگه چند بار به دنیای می اید؟
نوابغ دنیای
مجازی که روزی چندین بار البته بچه پول دارهادنیای مجازی هم یک برا برای
همیشه لوگین می کنند ولی بیشتر کاربران برای صرفه جویی در اکانت
و پول تلفن ناگزیرند پیوسته بروند و بیایند.در هر روی غرض از این آمد وشد
این بود که باید زندگی راپاس داشت باید شاد بود و شاد کرد و دانایی دروازه
شادیی است. می دانم فراوان شنیده یا خوانده ایدکه ندانستن یعین خر
کیف بودن و دانستن یعنی سگ م ر شدن و جان کندن ولی چنین نیست.
من شخصا دوست دارم برای دانستن یک پرسش حتی از جونم هم مایه
بزارم.
همینک یک فقره توده انرژی پر فشار به من رسید و سبب شد بیش از پیش
شادمان گردم.یادش را گرامی می دارم. خوب حالا یک خواهش از شما
داشتم شماهایی که توی بلاگ فا قدیمی هستیدو برای خودتون هیئت و دم
و دستگاه و کابینه و مجلس و از این حرفها داریدهوای مارو هم داشته باشید
اگه ادمیزاد بخواد همه وبلاگ ها را بخونه باور کنید نیم عمرش را باید صرف
کنه هرکجا وبلاگ ادبی یا همینجوری که من می نویسم دیدید به من خبر
بدهید. نه اینکه من با فوتبال و عمو پورنگ و...
قهر باشم ولی خوب دوست دارم چهار تا دوست پیدا کنم که که با هم نون
و تخته نرد یا نون و شطرنجی مصرف کنیم یا ای سفر باکو یا و استانبولی
بریم و از این حرفادر پایان نوشته ام را با امضای دیرنه ام
ماچ ماچ ماچ تا قیامت بپایان می برم
