تبليغاتX
کیبوردفرسایی های فرسان -

کیبوردفرسایی های فرسان

من هم فرهادم هم شیرین چنان که مولانا هم لیلی بود هم مجنون خویش.

دوماهي بود كه كوچكترين توجهي به كامي جون نكرده بودم.آه كامي جون از نهادم برخاسته بود

تا اينكه امروز به مرتب نمودن كامي جون پرداختم. البته چند هفته اي زمان لازم است تا كامي جون

من يك كامي خوش تيپ وتند وتيز  شود. كامي يك پسر نيست كامي يك رايانه است

خوشبختانه بيشتر دوستان دارند در اينجا جمع مي شوند.واين پيامي است براي اقاي بيل گيتس

كه اي بيل گيتس اي پول دار اي جوان خوش شانس ما داخل پرانتز يعني من و اميد و سعيد و يا حميد (وهمه دوست پسر هايم در پرشين لاگ)

وهمه دوستان اديب و مودب وجنتل من به همراه بانوان فرهيخته و پاك وبلاگ، حصار و سد مجازي بودن را

شكستيم.

ما اين گروه صلح دوست اين ادمهاي وب زده هرجا كه باشيم با هم خواهيم بود.

ومن خيلي خوشحالم  تنها نگراني من ترس از اينده است. ترس از اينكه ايا بموقع پول دار خواهم شد
ايا من توانايي خوشبخت نمودن عسل را دارم؟

اقاي نويد ازاد منش وبلاگ قلندر پرشين بلاگ مرا برايم تنظيم نموده http://gkalandar.persianblog.com/

چنانچه باز هم با هم هم فكر و هم دل باشيم خواهيم توانست پرشين لاگ ر ادوباره اكنده از مهر وصفا نماييم.

مي خواهم باز هم رژيم بگيرم بايد روغن وچربي را از برنامه غذايي حذف نمايم.

از گردهمايي توت فرنگي تا كنون ۴۰۰ ساعت و خورده اي كارت اينترنت مصرف كرده ام
وهمين مقدار هم دوستان از اكانتم مصرف كرده اند. شركتي كه از ان اكانت تهيه كرده بودم

بدنبال بهانه اي است تا قراردامان را فسخ نمايد.
ديروز در پر ترافيك ترين زمان پرشين لاگ هيچ كس در سايت نبود و ۶۰ وچند نفر بصورت بازديد كننده حضورداشتند.

در گردهمايي حرف هاي شيريني از زبان فرهاد خواهيد شنيد.

يك قطعه بسيار زيباي ادبي دارم كه بخاطر طولاني بودن ان را در وبلاگ نمي نويسم

يكي از اشعار اقاي احمد عزيزي را  كه در ماه هاي نخست وبلاگ نويسيم در وبلاگ فرسان نوشته بودم

را ممكن است در اين وبلاگ بنويسم .

ودرپايان از دوستاني كه لينك انها را در وبلاگ نگذاشته ام پوزش مي خواهم فكر مي كنم

اقاي مصطفي (اواره جان) بتواند وبلاگ مرا هم مانند وبلاگ خودش درست نمايد و شايد انطوري بشود لينك هاي بيشتري در وبلاگ نهاد.

تا پست بعدي كه تصاوير زيبا ودرخورپيدا كنم و شما از من درخواست كنيد تا بي خيال

بلندي پست ها شوم و يك پست بسيار بلند در وبلاگ بگذارم همه شا را به خداوند بزرگ ميسپارم.


ماچ ماچ ماچ تا روز ديدار.

 
 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم دی 1383ساعت 11:3 قبل از ظهر  توسط هوشیاری که درمیان مست ها بنشسته است  |