دلم برای سیاسی نویسان صفحه خبر نامه گویا، نیما راشدان ،عباس احمدی ،بهمن احمدی آمویی
داریوش سجادی ودیگر نویسندگان تنگ شده . چندروز است که هرچه به سایت
گویا می روم نمی توانم نوشته های این نویسندگان را بیابم
.دوهفته پیش وارد سایت هادی خرسندی شدم و چندسروده تازه اورا خواندم که هنوز دارم
رژه شان را سان می بینم.به بهنود هم دوماهی شاید هم بیشتر است که سر نزده ام
دلم برای شعرهای مقالات نوریزاده هم تنگ شده است
.از این ها که بگذریم یاد میرزا اقا عسگر (مانی)و اون داستانهای زیبایش می افتم ولی مطمئن نیستم
بتوانم وارد سایتش بشوم. اروزی ورود به تارنمای دکتر براهنی هم که دیگه برام کهنه شده.نام بردن
از کتاب خانه های دیجیتالی هم که جز افزودن به اندوهم ثمری نخواهد داشت.هنوز بخش هایی از
داستان ها ونمایشنامه هایی که بخاطر مشکلات فنی نتوانسته ام بخوانم ازارم می دهد
.پس آرزو کنید از همین امشب بتوانم به این بزرگان سر بزنم و پس از خواندن هر داستان و سروده
ونقد و نمایشنامه ای بجای همه تان بشکن و قهقه بزنم و دست افشانی کنم چون مرا یارای پایکوبی
کردن نیست
.فرسان
ساعت ۵:۸ بعد از ظهر چهارشنبه
۸۴/۴/۱۵
سپاهان
