در اغاز اینو بنویسم منظور من از پست پیشین این نبود که دیگران رای ب
دهند یا ندهند. منظور من این بود نه اینکه هر کس به چهارتا چهره
سیاسی بومی یا جهانی توهین نکرد دیگر عاشق است و وبلاگ نویس
نیست.
خوشحالم از این که دارم بزرگتر می شوم ترسی از اینده ندارم و یاری دارم
مهربان و بزرگوار که چون همیشه پشتیبانم خواهد بود.باید دیروز را هم در
وبلاگم ثبت کنم دیروز با او بودم بسیاری از آرزوهایم انجام گرفت. ولی دریغ
که چشمان زیبا و پرفروغ خسته بودند. اندک اندک دارم می شوم همان
فرهادی که بوده ام ارزو می کنم او هم شیرین چون عسلم باشد.
دیروز سالگرد درگذشت دکتر علی شریعتی بود یار مهربانم می خواست که
در وبلاگ خودش و خودم در این باره بنویسد .امروز که به نت امدم دیدم نه
پست زده و نه نظری برای کسی داده ولی نگران نیستم آرزو می کنم
حالش خوب باشدو بدون مشکل باشد.
نمی دانم کدام یک از جملات دکتر یا عکس هایش را انتخاب کنم؟؟؟ دکتری
از سوی بسیاری تنها برای سرکوب ناکامی هایشان یا گرفتن چندژست
روشن فکری مورد توهین و هتک حرمت قرار گرفته و می گیرد و واهدگرفت.
از همه کسانی که مرا دوست دارند سپاس گزارم و دوست شان دارم
شادو تندرست و سربلند وپیروز باشید. حرف زیاد دارم برای نوشتن ولی
دیگر امکانات گذشته را ندارم. برام دعا و ارزو کنید که باز هم بزرگتر شوم.
هنوز هم شهر یار مهربان
دوشنبه ۳۰ خرداد ۸۴
