کیبوردفرسایی های فرسان

بنام خدا.

از دوست خشمو و فراری ام آقایی( اُ ) که در یک کشور نژاد پرست ِ نامردِ سکسی* زندگی می کند می خواهم (من حتی هنگامی که او در ایران بود از او خواهش نمی کردم) برای یک امر نیک (خیر) خودی نشان دهد تا من بدانم؛ آیا وکیلم مانند  پارسال* گوش مالی خوبی به بلاگ نما ها بدهم یا خیر؟

برادرها و خواهر ها ، بانو ها و بی نو ها، کِرم ( گونه های اَن گلی مد نظر است نه گونه های خزنده ای) دارها و کرم ندارها ، تازه بلاگرها و کهنه بلاگرها، کاربر های همیشه در این ترنت و کاربر های ره گم کرده** بی گمان شما نیز در درازنا و کلفت نای لاگ بازی تان با واژه های برگوزیده ای چون "دُگم، پرنسیپ، تابو و ... " روبرو شده اید. بلای کلفتی که گریبان و دامن برخی بلاگرهارا گرفته تنها بکار بردن واژه های خارنجکی نیست. کاش بود. یک بلاگر راست راستکی باید هنگامی که از واژه ها و اصطلاح های خارنجکی یا فنی بهره می برد، برابر فارسی آنها را بنویسد.

این نوشتار یکی از انگشت شمار نوشته هایی است که من آن را با کیبورد سنگین بروزن دنده سنگین نوشتم. دیگر نوشته های من چندان نکته های نوشتاری را با خود و در خود ندارد، پس از این( شما بخوانید زین پس) نیز بیشترینشان نخواهد داشت. با اون همه باز هم چیزی از خوش نویسی من کاسته نشده و نخواهد شد. من میخ کلفت گوشتین بر وزن پولادینم را در این ترنت فرو کرده ام و از ...نما گنده تر ها هم نخواهد توانست برونش آورد.

دوبار من در وبلاگم، ننه من ندارم بازی، در آوردم و در هر دوبار گیر دو دیوانه فتادم. دیوانه نخست که از من شماره حساب بانکی می خواست یک ایراد بنی اسرائیلی گیر آورد و به من گیرداد. او یک بانوی نیکو کار نما بود که گفت چرا من توی مسنجر به او نوشته ام ... جان (سه نقطه یعنی  اول اسم اوبوده است)

دیوانه دومی از دیوانه نخست، خردمند دیوانه کن تر بود. به این یکی نمی پردازم.

من برای دیدگاه های بی خردانه خواننده نما ها کوچک ترین ویژگی برخوردار نمی شوم. دیدگاه های چون خشنگ می نویسی و وبلاگ خشنگی داری و به من سر بزن و بلینکیم و من بروزم را توی دلم آهستکی با جمله "بتخمم" پاسخ می دهم. دشنام ها و ناسزا ها را هم می خوانم و می خندم و کار خودم را می کنم. خشمو هم نمی شوم. (باور مکنید)

اکنون با خواندن کتاب های کاغذی کم تر به خوش نویس های ادبی و ۳۰ یا ۳۰ این ترنتی سر می زنم. هنگامی که ابراهیم نبوی 

باز هم ابراهیم نبوی یا هادی خرسندی یا نیک آهنگ کوثر (تا چهارما پیش گمان می کردم نیک آهنگ کوثر بانو تشریف دارد) یا رویا صدر یا بی ژن صفدری یا بیلی و من یا نقطه ته خط یا شرح و چند تا خوش نویس دیگر ِ دگر اندیش خونم پایین می آید به پایگاه های آنها می روم و نوشته هایشان رامی خوانم وبرای شادی روح شان چند تا لب خند و قهقه می زنم و توی دلم از آنها سپاس گزاری می کنم. از آن میان تنها برای چند نفرشان نظر یا نامه نوشته ام. هیچ گاه آهنگ امربمعروف و دعوت آنهابه آغوش گرم جمهوری اسلامی هم به سر مبارکم نیافتاده و نخواهد افتاد.

پایگاه های ادبی که می خواندم و می خوانم نیز این ها استند. کلمات ـ اکبر سردوزامی ، اسدالله امرايي ، هوشنگ معين زاده ، هوشنگ گلشيري مهشيد امير شاهي ، منيرو رواني پور ، يدالله رويايي ، مهين ميلاني ، ميرزا آقا عسگر ماني ، حسين نوش آذر، خوابگرد، سخن، پندار ، دوات ،ادبیات و فرهنگ ، لوح، زبان فارسی، کارگاه، کتاب هفته ، راوی ، پنجره پشتی خواب گرد ، پارسی سخن بگوییم ، پیوند های ادبی مزدک ، کرگدن سلطان است، قابیل، ادبکده ، باشگاه، آی کتاب، کلاغ، کتاب لاگ ، فانوس، مجيد زهرى ، سيبستان، دم وحوا
مجله شعر در هنر نویسش ، هزارتو ، والس ادبي، جن و پری، دیباچه، دیدگاه، کتاب شعر، رواق، خزه، واژه، فروغ ، گذرگاه، مانی ها، اسماعیل خویی، ایگناسیو، سمرقند، ماندگار، پنجره، پارسی، ساینا، شاهنامه شناسی، سپینود، آوا نگارد، مانا آقایی، علی قانع، نسل پنجم، نوف، کتاب نیوز، انجمن ادبی شفیقی و چندین تارنوشت و تارنمای ادبی دیگر. درباره پایگاه های ادبی بالا توضیح ننوشتم و نمی نویسم. پیوندبسیاری از این پایگاه ها در تارنوشت من و برادرم بوده اند یا در بخش ادبی رایانه مان گردآوری شده اند یا درfavorites مرور گر اینترنت اکسپلوررمان جا خوش کرده اند. دروبلاگ من نیز پیوند بسیاری از کتاب خانه های این ترنتی است.

من هنوز ادیب نامداری نشده ام، چون ویژگی هایی مانند، خودفروشی و ریاکاری و جاه طلبی و دمدمی مزاجی و خود پسندی ام بمقدار کافی رشدننموده است. دلیل دیگر این است که هنوز ویراستار خوش گل و خوش اندامی که در راه پرپیچ و خم و پردست انداز نویسنده گی یاریم کند را نیافته ام.

پس نبشت:

۱ـ از وبلاگ های عبای شکلاتی و وب نوشته ها و یک تازه بلاگر دیگرخوشم نمی آید.

۲ـ بلاگ هایی که با آن ها نظر بازی می کنم بلاگ های  کلنجار (محمد جون) وهویجوری هووجوری و مادگاسکار استند.

۳ـ برگردان واژه های خارنجکی که در آغازنبشته به آنها اشاره شد نبشته نمی شود.

* پارسال دوست خوش نویس و خوش سلیقه سفر کرده مان پست ک مثل ککه مرا بر سر وبلاگ کرد.

** جستجو گران زحمت کش و کوشایِ، خاطرات سکسی ، داستان های سکسی، وبلاگ های سکسی، سایت های سکسی، فیلم سکسی، چه گناهی کرده اند که برخی بلاگر نما ها آنها را سرکار می گذارند؟ اگر این دربدرها از راه جستجو گرها به این نبشته برخورد کردند بدانند و آگاه باشند که این حق مسلم آنهاست از این ترنت سوء استفاده کنند.

بسیاری از نو نویس ها تا تقی به توقی می خورد گمان می کنند شده اند حضرت چخوف. اکنون که نام چخوف آمد یادم آمد که به بلاگ یک پزشک نیزگه گاهی (گه گاهی را گُـــه گاهی مخوانید) رفته ام. ازپایگاه ارزنده ویکی پدیا نیز بهره برده و خواهم برد.

در favorites ام دو پوشه دارم بنام وبلاگ های نامدار و وبلاگ های لری. شاید روزی روزگاری یا شبی شبگاری پستی به این دو گروه اختصاص دادم.

جمله آغازین این نوشتار " من مانند آدمیزاد نمی نویسم یا شما مانند آدمیزاد نمی خوانید؟ " علت خاصی یا دلیل بخصوص بخصوصی نداشت. دوست دارم هویجوری هویجوری گاهی سربسر برخی بگذارم.

بسیار دوست دارم یک پست کوتاه تک جمله ای، بروزن خوشگلا ( چیز خلا) باید برقصند بنویسم.

اجر همه اون ... نما ها با قاتل آقامون حضرت مرتضی علی (ع) و مرتضی عقیلی علیه نسلام.

خوانندگان همیشه در وبلاگ من اگرمی خواهند در آزمونی که بزودی برگزارمی گردد سربلند بشوند به بخش بایگانی وبلاگ بروند و نظر ها را درست و حسابی چک کنند. بزودی من از آنها خواهم پرسید نام نظر دهنده های بانویم را بنویسند. پارسال در چنین هنگامی من دو خواننده بانوی پرو پاقرص داشتم که اکنون دستشان از نظر های من کوتاه شده است، برای آنها و دوست پسرها یا نامزد های احتمالی شان دارایی و دانایی آرزو می کنم.

"خط پایین را شما مخوانید"

بانو طا رفت. او دیگر برایم کتاب نمی فرستد. کتاب های که در دست خواندن داشتم، نمایشنامه آدم آدم است و داستان یک پولی برتولت برشت وژان کریستفرومن رولان بود. چند کتاب از مارسل پروست و هرمان ملویل ترجیحا موبی دیک و جلد سوم و چهارم ژان کریستف را سفارش داده ام.