دی شب خواب گروهی از بانوان را دیدم. بانوان مهربانی که چشم
دیدن رقیب را نداشتند.هر یک از آنهامی خواست من تنها از آن او
باشم.من هرگز روان و اندام خود را به یک بانو نخواهم بخشید.
من از آنِ همه بانوان مهربان هستم.
امروز ژاندارک را در برابر دیدگان من به آتش کشیدند.من در این روز
فرخنده و بزرگ(بزرگي این روز از دید من باآیین های حج پیوستگی ندارد)
هر روزی که در خود بانو یا بانوانی داشته باشد برای من ارجمند و
درخور ستایش است.
کلیساپس ازپانصدسال بانو ژاندارک رایک قدیسه(پاکدامن)شناخت.
در بربار ديدگان من چند راهبه پرده بكارت ژاندارك را وارسي كردند.
اگر بانو ژاندارك دوشيزه نبود ممكن بود زودتر اورا به آتش بكشند.
با اينكه هنوز هيچ پرده بكارتي نديده ام ولي با دختراني كه آن پرده
را نداشته باشند بد رفتاري نمي كنم.
پس ازبيست و هفت ساعت اعتصاب غذايم را شكستم.پدر به مادرم
گفته كه تا پنج شنبه به خواسته من رسيدگي خواهد كرد.
آرزو مي كنم چند تيغ ژيلت بدست بياورم و تا چند ماه هر روز ريش و
سيبيلم را بزنم. سه شب پيش با كمك داداش فرياد مسواك
زدم.تلفنم هنوز قطع نشده است.ديروز نوشته هايي در باره
ارنست همينگوي بزرگ خواندم. بخش هايي از داستان قمار باز را در
اين پست مي نويسم.
"مذهب فقط افيون توده ها نيست؛بلكه ميهن پرستي،جاه طلبي،
موسيقي،راديو،قمار،والكل نيز چنين است.حتي نان هم افيون است،
چرا كه خورنده اش را در كوششهاي بي هوده زندگي درگير مي كند.
دنيا همه را مي شكند.آنهايي را كه نمي شكند مي كُشد.همه
آدمهاي خيلي خوب،همه آدمهاي خيلي شريف و همه ادمهاي خيلي
دليررابدون تبعيض مي كُشد.اگرهيچ كدام ازاينها نباشي،مي تواني
مطمئن باشي كه تورا هم خواهد كُشت،عجله خاصي در كار نخواهد
بود."
بيش از يك دهه است كه اين جمله ((آدمي را مي توان كشت
ولي نمي توانش شكستش داد))را در سخنانم بكار برده ام.
.همينگوي اين جمله را به اين شكل مي نويسند:((ولي آدمي براي
شكست آفريده نشده،آدم ممكن است نابود شود،ولي شكست
نمي خورد.))
همينگوي در جايي به ناشرش مي نويسد:
هميشه وقتي سخت كارمي كند،از عشق ورزيدن بايد دست بكشد،
چرا كه اين دوكار با يك موتوربه حركت در مي آيند.
دير يا زود بناچار نخواهم توانست به نت بيايم و بنويسم.آرزو مي كنم
ماجراهاي عشقي شيريني داشته باشم.آيا عشق وسكس هم
افيون توده هاست؟ميلان كوندرا بفريادم برس.بگو كه همه لذت هاي
تن ذلت در پي ندارند.
